David abbasi siyavash awesta The cultural and artistic efforts of Siyavash Awesta in honoring Iran’s national celebrations were, for the first time during the dark days of the Iran-Iraq war and the bloody rule of Khomeini, organized abroad in the largest and most elegant venues. Part of these historic festivals and grand celebrations can be seen here: Relying solely on his own economic efforts and the support of his family, and without any financial assistance, Siyavash Awesta organized hundreds of elegant and magnificent events. He also brought exiled Iranian artists—many of whom were unemployed and struggling in exile—onto major international stages. He said: “When I saw Behrouz Vossoughi, despite his immense artistic legacy, being given only a few seconds of background roles in American films, for example merely throwing a spear as a Native American extra, or when I saw Parviz Sayyad living in a very modest and poor condo, I felt deep sorrow for the artists. I told myself that something had to be done for Iranian art and artists.” With the support of his family, and later with the help of friends such as Abbas Sarrafian, Maryam Parvin, Parviz Esfahani, the Akhavan brothers, and others, he created the greatest stages in Europe for Iranian art and artists. During the 1980s, after the dark revolution, almost all Iranian artists were living in poverty and hardship, often in very small and humble homes. Many worked as taxi drivers, pizza delivery workers, gas station attendants, or postal workers, struggling simply to survive. Professor Siyavash Awesta rolled up his sleeves and, by organizing Aryan celebrations that had been erased from the calendars of the invaders, and through contracts involving five, ten, or even twenty performances, came to the aid of these artists and transformed their lives from poverty to prosperity. This included many superstar artists such as Parviz Sayyad and Behrouz Vossoughi. He also brought Azar Shiva, who had withdrawn from public life, back onto the stage after many years. At that time, Behrouz Vossoughi appeared only briefly as an extra in a few American films, while other artists performed on weekends in tiny restaurants for audiences of thirty or forty people, including singers such as Dariush, Aref, Manouchehr Sakhaei, and others. Sudabeh Ghafariyan worked as a dance teacher, and through the theatrical production “Rostami,” more than twenty artists were brought onto stages in Europe and Canada, including individuals such as Behrouz, Hooman Azar Kolah, Mir Ali Hosseini, Sudabeh, Sousan Farrokh-Nia, Parvaneh Soltani, Taraneh, Hilda, Ali Kamrani, Goran, Malek Jahan Kharaei, Esfandiar Monfaredzadeh, and Iraj Jannati Ataei. The Iranian population was around forty million during the 1980s and 1990s, and today it exceeds eighty million. Therefore, many people may not know that the pioneering revival of ancient Iranian culture and innovation was the work of Siyavash Awesta. We should inform others that many historical commemorative days dedicated to Aryan cultural giants such as Hafez, Omar Khayyam, Rudaki, Ferdowsi, Saadi Shirazi, and others were also revived and popularized by Professor Siyavash Awesta from the seven-thousand-year-old Aryan-Mithraic calendars. @SiyavashAwesta تلاشهای فرهنگی و هنری سیاوش اوستا را در بزرگداشت جشنهای ملی ایران که برای نخستین بار در روزهای سیاه جنگ ایران و عراق و حکومت خشم و خون خمینی در خارج از کشور در بزرگترین و شیک ترین سالنها برگزار شد www.Concert.pm بخشی از این فستیوال‌ها و جشنهای بزرگ و تاربخی را اینجا ببین سیاوش اوستا با اتکا به تلاشهای اقتصادی خود و خانواده اش و بدون هیچ کمک مالی صدها برنامه شیک و باشکوه را برگزار کرده و هنرمندان تبعیدی را نیز که در غربت و بیکاری بودند به روی صحنه های بزرگ برد او میگوید وقتی دیدم بهروز وثوقی با آن همه پیشینه هنری در فیلمهای امریکایی نقشهای چند ثانیه ای و سیاهی لشکر به او میدهند و در یک فیلم مثلا فقط یک نیزه در نقش یک سرخ پوست پرتاب میکند و یا پرویز صیاد در یک کاندو ی بسیار محقر و فقیرانه زندگی می‌کند دلم برای هترمندان سوخت و گفتم برای هنر و هنرمند ایرانی باید کاری کرد و او به یاری خانواده اش و پس از چندی با یاری دوستانش چون عباس صرافیان و مریم پروین و پرویز اصفهانی و اخوان و دیگران بزرگترین صحنه ها را در اروپا برای هنر و هنرمند ایرانی آفرید در سال‌های 1980 پس از انقلاب سیاه همه هنرمندان در فقر و تنگدستی و در خانه های بسیار محقر و کوچک زندگی میکردند و اکثرشان راننده تاکسی پیتزا فروش کارگر پمپ بنزین و پستچی بودند و بسیار سخت و دشوار زندگی میکردند استاد سیاوش اوستا آستینها را بالا زد و با برگزاری جشنهای آریایی که در تقویم تازیان پاک شده بود و قرادادهای پنج ده و بیست برنامه بداد و کمک هنرمندان رسبد و زندگی آنان را از هیچ و فقر به درجه بالا رساند و این امر شامل اکثر هنرمندان سوپر استار چون پرویز صیاد و بهروز وثوقی نیز مبشود سرکار خانم آذرشیوا نیز که گوشه گیر شده بود را پس از سالها بروی صحنه آورد. بهروز وثوقی در دو سه فیلم امریکایی یک یا دو دقیقه را بعنوان سیاهی لشکر بازی میکرد و دیگر هنرمندان در آخر هفته در رستوانهای کوچک سی تا چهل نفره میخواندند داریوش ابی منوچهرسخایی و عاف و غیره سودایه غفاریان بعنوان معلم رقص و در نمایشنامه رستمی دیگر بیش از بیست هنرمند را در اروپا و کانادا بروی صحنه آورد افرادی چون بهروز و هومن آذرکلاه میرعلی حسینی سودابه و سوسن فرخ نیا پروانه سلطانی ترانه هیلدا علی کامرانی گوران و ملک جهان خراعی و اسفندیار منفرد زاده و ایرج جنتی عطایی جمعیت ایرانیان در سالهای 1980 و 1990 چهل میلیون و الان هشتاد میلیون است لذا بسیاری شاید ندانند که پیشتاز نوآوری و تکیه به فرهنگ دیروز کار سیاوش اوستا بوده است لذا دیگران را آگاه کنیم و تمامی روزهای تاریخی بباد بزرگان آریایی چون حافظ و خیام و رودکی و فردوسی و سعدی و دیگران نیز آفریده استاد سیاوش اوستا که از تقویم های هفت هزار ساله آریایی میترایی رواج داد Iran7000.com @SiyavashAwesta

  David abbasi siyavash awesta

The cultural and artistic efforts of Siyavash Awesta in honoring Iran’s national celebrations were, for the first time during the dark days of the Iran-Iraq war and the bloody rule of Khomeini, organized abroad in the largest and most elegant venues. Part of these historic festivals and grand celebrations can be seen here: 

Relying solely on his own economic efforts and the support of his family, and without any financial assistance, Siyavash Awesta organized hundreds of elegant and magnificent events. He also brought exiled Iranian artists—many of whom were unemployed and struggling in exile—onto major international stages.

He said: “When I saw Behrouz Vossoughi, despite his immense artistic legacy, being given only a few seconds of background roles in American films, for example merely throwing a spear as a Native American extra, or when I saw Parviz Sayyad living in a very modest and poor condo, I felt deep sorrow for the artists. I told myself that something had to be done for Iranian art and artists.”

With the support of his family, and later with the help of friends such as Abbas Sarrafian, Maryam Parvin, Parviz Esfahani, the Akhavan brothers, and others, he created the greatest stages in Europe for Iranian art and artists.

During the 1980s, after the dark revolution, almost all Iranian artists were living in poverty and hardship, often in very small and humble homes. Many worked as taxi drivers, pizza delivery workers, gas station attendants, or postal workers, struggling simply to survive. Professor Siyavash Awesta rolled up his sleeves and, by organizing Aryan celebrations that had been erased from the calendars of the invaders, and through contracts involving five, ten, or even twenty performances, came to the aid of these artists and transformed their lives from poverty to prosperity.

This included many superstar artists such as Parviz Sayyad and Behrouz Vossoughi. He also brought Azar Shiva, who had withdrawn from public life, back onto the stage after many years.

At that time, Behrouz Vossoughi appeared only briefly as an extra in a few American films, while other artists performed on weekends in tiny restaurants for audiences of thirty or forty people, including singers such as Dariush, Aref, Manouchehr Sakhaei, and others.

Sudabeh Ghafariyan worked as a dance teacher, and through the theatrical production “Rostami,” more than twenty artists were brought onto stages in Europe and Canada, including individuals such as Behrouz, Hooman Azar Kolah, Mir Ali Hosseini, Sudabeh, Sousan Farrokh-Nia, Parvaneh Soltani, Taraneh, Hilda, Ali Kamrani, Goran, Malek Jahan Kharaei, Esfandiar Monfaredzadeh, and Iraj Jannati Ataei.

The Iranian population was around forty million during the 1980s and 1990s, and today it exceeds eighty million. Therefore, many people may not know that the pioneering revival of ancient Iranian culture and innovation was the work of Siyavash Awesta. We should inform others that many historical commemorative days dedicated to Aryan cultural giants such as Hafez, Omar Khayyam, Rudaki, Ferdowsi, Saadi Shirazi, and others were also revived and popularized by Professor Siyavash Awesta from the seven-thousand-year-old Aryan-Mithraic calendars.

@SiyavashAwesta

تلاشهای فرهنگی و هنری سیاوش اوستا را در بزرگداشت جشنهای ملی ایران که برای نخستین بار در روزهای سیاه جنگ ایران و عراق و حکومت خشم و خون خمینی در خارج از کشور در بزرگترین و شیک ترین سالنها برگزار شد  www.Concert.pm  بخشی از این فستیوال‌ها و جشنهای بزرگ و تاربخی را اینجا ببین

سیاوش اوستا با اتکا به تلاشهای اقتصادی خود و خانواده اش و بدون هیچ کمک مالی صدها برنامه شیک و باشکوه را برگزار کرده و هنرمندان تبعیدی را نیز که در غربت و بیکاری بودند به روی صحنه های بزرگ برد 

او میگوید وقتی دیدم بهروز وثوقی با آن همه پیشینه هنری در فیلمهای امریکایی نقشهای چند ثانیه ای و سیاهی لشکر به او میدهند و در یک فیلم مثلا فقط یک نیزه در نقش یک سرخ پوست پرتاب میکند و یا پرویز صیاد در یک کاندو ی بسیار محقر و فقیرانه زندگی می‌کند دلم برای هترمندان سوخت و گفتم برای هنر و هنرمند ایرانی باید کاری کرد

و او به یاری خانواده اش و پس از چندی با یاری دوستانش 

 چون عباس صرافیان و مریم پروین و پرویز اصفهانی  و اخوان و دیگران بزرگترین صحنه ها را در اروپا برای هنر و هنرمند ایرانی آفرید

در سال‌های 1980 پس از انقلاب سیاه همه هنرمندان در فقر و تنگدستی و در خانه های بسیار محقر و کوچک زندگی میکردند و اکثرشان راننده تاکسی پیتزا فروش کارگر پمپ بنزین و پستچی بودند و بسیار سخت و دشوار زندگی میکردند  استاد سیاوش اوستا آستینها را بالا زد و با برگزاری جشنهای آریایی که در تقویم تازیان پاک شده بود و قرادادهای پنج ده و بیست برنامه بداد و کمک هنرمندان رسبد و زندگی آنان را از هیچ و فقر به درجه بالا رساند و این امر شامل اکثر هنرمندان سوپر استار چون پرویز صیاد و بهروز وثوقی نیز مبشود 

 سرکار خانم آذرشیوا نیز که گوشه گیر شده بود را پس از سالها بروی صحنه آورد.

بهروز وثوقی در دو سه فیلم امریکایی یک یا دو دقیقه را بعنوان سیاهی لشکر بازی میکرد و دیگر هنرمندان در آخر هفته در رستوانهای کوچک سی تا چهل نفره میخواندند 

داریوش

ابی

منوچهرسخایی و عاف و غیره

سودایه غفاریان بعنوان معلم رقص و

در نمایشنامه رستمی دیگر بیش از بیست هنرمند را در اروپا و کانادا بروی صحنه آورد  افرادی چون بهروز و 

هومن آذرکلاه

میرعلی حسینی

سودابه و سوسن فرخ نیا

پروانه سلطانی

ترانه

هیلدا

علی کامرانی

گوران

و ملک جهان خراعی

و اسفندیار منفرد زاده و ایرج جنتی عطایی

جمعیت ایرانیان در سالهای 1980 و 1990 چهل میلیون و الان هشتاد میلیون است لذا بسیاری شاید ندانند که پیشتاز نوآوری و تکیه به فرهنگ دیروز کار سیاوش اوستا بوده است  لذا دیگران را آگاه کنیم و تمامی روزهای تاریخی بباد بزرگان آریایی چون حافظ و خیام و رودکی و فردوسی و سعدی و دیگران  نیز  آفریده استاد سیاوش اوستا که از تقویم های هفت هزار ساله آریایی میترایی رواج داد

Iran7000.com

@SiyavashAwesta